Thomas Claessens

20 jaar - VWO

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Thomas Claessens (20 jaar)

? stemmen

De Droom?

‘Waar ben ik?’ Alles was donker ik zag niks. Ik wist niet waar ik was, maar wel wie ik was: Johan Nachtegaal. Toen werd alles licht. Ik zag dat het nacht was want er waren lichtjes, maar geen maan. Ik lag op het natte gras. Ik hoorde iets, maar wat. Ik keek om me heen en tot mijn schrik zag ik een groepje mensen langskomen. Ze droegen ieder een cape met een groene trui en een zwarte lange broek. Ik liep naar ze toe en vroeg waar ik was, raar genoeg verstonden ze mij en spraken ze dezelfde taal ze zeiden: ‘hallo, vreemdeling we zijn hier in de velden van Horda.’ ‘In de velden van wat?’ ‘In de velden van Horda dat ligt in Darcia.’ Dat was raar dezelfde taal maar een ander land. Ik besloot met ze mee te gaan en uiteindelijk kwamen we uit in een dorpje. Toen ik in het centrum was hoorde ik een oude vrouw, ze kwam naar me toe en zei: ‘Johan Nachtegaal wat heb jij uitgespookt?’ ‘Wie bent U?’ ‘Ahum, wie ik ben? Ik ben je oma! Jij moest naar je werk toe, je vader helpen met de oogst binnen te halen.’ We liepen een stukje en kwamen toen bij een boeren huisje. In het huis zat een vrouw te breien en een man was buiten aan het werk met de dieren. De oude vrouw sleurde me mee naar de man, de man zei tegen mij: ‘Johan haal eens snel een emmer water voor de dieren, ze zitten al een hele tijd te wachten op wat te drinken. Ik liep naar de put en pakte een emmer water die daar klaarstond. Ik boog voorover, vulde de emmer met water en viel erin.

Alles werd weer zwart, ik zag niks voelde niks en hoorde niks. Ik werd wakker in een bed, ik had gedroomd ik stapte uit bed en liep naar beneden om een boterham te eten, toen alles in de fik vloog. Alles om me heen brandde ik liep naar de deur en kon nog net ontsnappen. Buiten stonden mijn familie en de hond. We stonden te kijken op een brug naar het vuur terwijl mam de brandweer belde. Opeens vervormde ze, ze werden lang en groen en kwamen met messen achter me aan. Ik rende ver weg, maar ze waren dichtbij. Snel de hoek om en over het hekje heen. Door de speeltuin heen toen….

Alles werd zwart maar nu, zag ik een doodskopje. Ik stapte weer uit bed, weer ging ik naar beneden en weer ging ik een boterham eten. Nog niks. Alles was nog steeds normaal. Ik wachtte nog vijf minuten. Ik keek op de kalender het was een zaterdag dus ik hoefde me geen zorgen te maken. Ik belde een vriend op om misschien iets te gaan doen. Het leek hem oké en we gingen naar de bioscoop om een nieuwe actie film te gaan. Toen we daar waren kregen we een 3-D bril het was een erg mooie film in het midden van de film stortte ze neer in een groot oerwoud. Het scherm begon te rimpelen, als water doet als er regen op valt. Ineens zat er een gat in het scherm en het zoog mij erin. Ik belandde in een gevaarlijke jungle. Ik was de enige daar. Ik had een kapmes en een paar andere survival spullen, maar niet veel. Ik wandelde rond in de verschroeiende hitte zonder water te vinden of iets. Gelukkig hoorde ik water ergens in de verte ik volgde het geluid en ik kwam uit bij een waterval. Ik dronk wat van het heerlijke water. ik legde mijn rugzak op de grond en pakte er een tent uit. Ik sprokkelde hout voor een vuurtje en plukte wat bessen. Toen het donker werd besloot ik te gaan slapen. Zachtjes in mijn lichte slaap hoorde ik de geluiden van de dieren in de nacht, het was best wel rustgevend. Midden in de nacht had ik dorst dus ging ik naar de waterval. Toen ik daar kwam zag een enorm gapend gat, ik liep ernaartoe om te kijken hoe diep het was. Toen ik erin keek viel de grond onder mijn voeten in het gat met mij. Ik viel en viel en viel heel erg diep tot midden in de aarde en daar werd alles zwart.

Ik werd wakker op mijn eigen stenen plaat, beseffend dat alles maar een doom was. Ik keek naar mijn handen, nog steeds even harig en even paars. Ik liep naar de spiegel om te kijken of toch nog iets raars met me aan de hand was, maar nee helemaal niks. Ik ging naar de woonkamer en zag nog steeds dat alles hetzelfde was het stenen kastje, de bank van graniet, de tv van zilver en de stoelen van brons. Alles was het zelfde. En ik was tevreden want dit was geen droom.

Einde.

Ontwerp door Willem Verweijen