L. J. Schuengel

22 jaar - VWO/gymnasium

7
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

L. J. Schuengel (22 jaar)

? stemmen

De Geschiedenis van de Uitvinders van de Magnetron

Op een afstand van 0,005 lichtjaar bevindt zich een meteoriet die met een snelheid van 71 kilometer per seconde de aarde nadert. Volgens berekeningen heeft deze meteoriet de aarde over 20 jaar bereikt. Gezien de oppervlakte van het stuk gesteente betekent dit dat geen enkel organisme de inslag zal overleven.

Tijd voor een reflectie.

In het begin was er vooral heel veel water. Wat er toen gebeurde, is een kwestie waar tot op de dag van vandaag veel over gediscussieerd wordt. Het komt erop neer dat op een gegeven moment de eerste mens de aarde bewoonde. Deze mens, ook wel homo sapiens genoemd wegens zijn vermogen tot het omzetten van elk natuurlijk verschijnsel naar getallen, is het eerste wezen in de geschiedenis van het universum geweest die hele grote driedimensionale driehoeken bouwde op plekken met alleen maar zand om daar orgaanloze lichamen in te bewaren. Diezelfde mens heeft alle geschriften waarin beschreven stond wat de werkelijke motivatie was tot het neerzetten van deze figuren en voor welke metafysische doeleinden ze bedoeld waren in brand gestoken.
Er waren ook mensen die zulke driedimensionale driehoeken op palen bouwden. Dit deden zij omdat ze dachten dat er op een berg opperwezens zaten die dat zouden waarderen. Er is echter nooit iemand geweest die op het idee kwam die berg te beklimmen om het te vragen. Later kon dit ook niet meer, want de opperwezens waren verhuisd naar ergens bovenop gecondenseerd water. Daar namen zij in aantal af tot er nog maar een overbleef. Dit eenzame opperwezen werd de inspiratie voor deel één van ’s werelds grootste bestseller ooit. Omdat dit boek wegens zijn literaire ondertoon multi-interpreteerbaar is, zijn mensen in verwarring gebracht over de betekenis van de inhoud. Dit is aanleiding geweest voor heftige onenigheden en heeft geresulteerd in miljoenen doden.
Om een einde te maken aan het geweld, stond er een man op die zei dat het misschien wel fijn zou zijn als iedereen ten minste zou proberen aardig te zijn tegen elkaar. Hoewel veel mensen hier het voordeel wel van inzagen, werd deze man na een paar jaar vastgenageld aan twee planken hout. Zijn verhaal werd wel de inspiratie voor deel twee van ’s werelds grootste bestseller ooit. Ook dit boek veroorzaakte veel verwarring en agressie. Pas toen de mensen die werkten in de aan de hand van het boek gebouwde gebouwen de inhoud gingen veranderen, werd het rustig. Zo rustig, dat men alles vergat wat daarvoor ooit was gebeurd.
Honderden jaren later begonnen mensen weer het nut in te zien van de driedimensionale driehoeken op palen, omdat die volgens hen gebouwd waren door mensen die als voorbeeld dienden. Rond dezelfde tijd begonnen sommige mensen zich af te vragen wat ze eigenlijk deden op aarde en waarom ze bestonden. Vele theorieën ontstonden en geen enkele ervan was juist. Uit frustratie stopten deze mensen met het focussen op de grond onder hun voeten en richtten zij stukken glas naar boven om te kunnen zien wat er nog meer was. Zij ontdekten dat de planeet waarop ze leefden er een van vele was en dat ze zelf helemaal niet zo belangrijk waren als ze in eerste instantie dachten. Hier waren de lezers van ’s werelds grootste bestseller ooit niet blij mee en zij begonnen weer zwaar geweld te handhaven.
Het is nooit zo ver gekomen dat iedereen mocht zeggen en schrijven wat hij wilde zonder van het leven ontdaan te worden. Toch is de mens in het bereiken hiervan redelijk ver gekomen. Zo ver zelfs, dat er aan het begin van de 20ste eeuw een boek verscheen van een boze man. Die schreef dat groepen mensen die bepaalde eigenschappen in hun DNA hadden niet gelijkwaardig waren aan de groep mensen die eigenlijk voor 99,99% hetzelfde DNA hadden. Veel mensen waren het met hem eens en ze kozen hem tot hun leider. Dit had tot gevolg dat de groepen mensen met de bepaalde eigenschappen in hun DNA dood werden gemaakt of zich lange tijd moesten schuilhouden. In 1945 werd de boze man verslagen.
Ongeveer een halve eeuw later werd een stelsel uitgevonden waarmee mensen data konden uitwisselen door middel van apparaten. Dit stelsel was uitermate geschikt voor het zoeken naar antwoorden op ingewikkelde vraagstukken door middel van collectieve informatiebijdrage. In plaats daarvan werd het vooral gebruikt voor het bekijken van filmpjes over dieren en het versturen van anonieme berichten met offensieve inhoud.
Vanaf 2000 begon de homo sapiens de eerste symptomen te vertonen van vroegtijdige extinctie. Die werden met de jaren erger. Niemand merkte dit op. Men was zelfs van mening dat er teveel mensen waren, waardoor verschillende maatregelen werden getroffen. Een van deze maatregelen zorgde ervoor dat een 28-jarige Chinese vrouw tegen haar zin abortus moest plegen. Het dochtertje dat ze gehad zou hebben had alle potentie nieuwe technologieën te ontwikkelen om meteorieten uit hun baan te leiden om zo impacts te voorkomen.

Vijf wetenschappers in Chili detecteren de meteoriet. Zij besluiten het nieuws niet naar buiten te brengen, omdat ze weten dat de mens gewend is oorlog te voeren uit wanhoop en dat hij, zelfs bij zoiets onontkoombaars als een executie door de kosmos zelf, niet geneigd is zich neer te leggen bij zijn ondergang.

“Het universum neemt en het universum geeft”, zegt wetenschapper 1 tegen wetenschapper 2.
“Misschien komen ze ons halen”, probeert wetenschapper 3 de andere wetenschappers gerust te stellen.
“Het heelal kent geen genade”, reageert wetenschapper 1 op wetenschapper 3.
“Misschien is het mooi geweest”, mompelt wetenschapper 4 tegen niemand in het specifiek.
Wetenschapper 5 zwijgt.

Wat ze niet weten, is dat het leven op aarde het laatste leven in het hele universum zal zijn. Er zal nooit meer een hart kloppen, bloed stromen of een mening worden gegeven. Er zal niemand zijn die de destructie van de aarde zal betreuren. Er zal niemand zijn die de in de ruimte rondzwevende pagina’s van ’s werelds grootste bestseller zal opmerken en zich zal afvragen of die pagina’s het waard zijn andermans geluk te ontnemen.

Er zullen talloze sterren zijn.

Ontwerp door Willem Verweijen