Jelte van der Heide

23 jaar - vwo

46
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Jelte van der Heide (23 jaar)

? stemmen

De leeuw en ik

Ik kom het perron op en ik heb haast. Jammer genoeg heeft de leeuw dat niet. Moe en kribbig sjokt hij achter me aan. De leeuw is geen ochtendmens en dat laat hij merken. Hij is niet vatbaar voor aansporingen en onderhandelen met een wild beest is ook geen optie. De leeuw bekijkt zijn spiegelbeeld in de ramen van het station. Al is het een kreng, de leeuw is wel een mooi beest. Hij kijkt naar zijn lange manen en likt aan zijn imposante klauwen.
Ik moet nog een kaartje kopen maar de leeuw staat voor de automaat. Hij kijkt naar de snoepautomaat. Daar heb ik geen tijd voor. De leeuw gromt. Ik zucht en loop naar de snoepautomaat. Gekkigheid, dat ze hier zes euro voor een zakje skittles vragen, maar ik ken de leeuw en ik weet dat ik niet met iets anders aan moet komen.
De zak is alweer halfleeg als ik eenmaal met kaartje en al op de trein sta te wachten. Als de leeuw ze nou één voor één at, had ik tot tenminste Amsterdam geen kind aan hem. Helaas, eet de leeuw als een leeuw en nog voor de trein er is, blijft alleen een opengescheurd zakje achter op de grond.
Het probleem met leeuwen is dat ze niks uit zichzelf opruimen. Een volwassen mannetjesleeuw slaapt 20 uur per dag en doet in feite helemaal niks uit zichzelf. Als de trein komt, moet ik hem van het bankje dat hij innam afduwen, voordat hij in beweging komt.
In de trein neemt de leeuw twee plekken in en kijkt dan iedereen zo gevaarlijk aan dat niemand er bij durft te gaan zitten. Hij zit niet lekker en kronkelt en trapt tot hij de juiste houding heeft gevonden. Dat is met zijn poten in het gangpad en zijn hoofd op mijn schoot. Dan valt hij in slaap. Een leeuw in gevangenschap hoeft niets meer zelf te doen en leidt daardoor vaak een overgewicht. Een mannetje kan soms wel 300 kilo wegen. Ik wilde eigenlijk wat lezen, maar de leeuw ligt op mijn arm. Het is alsof dat beest het erom doet, ik kan zo niet bij mijn rugzak of zelfs maar mijn telefoon pakken. Verslagen wacht ik tot de leeuw weer wakker wordt.
In Amsterdam blijft de trein te lang stilstaan. De leeuw is ook weer wakker en heeft er flink de pest in. Hij heeft geen zin in vertraging en zit te grommen. Er volgt een omroep die vertelt dat er wegens onderhoud vertraging is en de leeuw gromt naar een duif die buiten zit. Nu heb ik niet gehoord wanneer de trein weer gaat rijden. Maar de andere passagiers sjokken allemaal de trein uit dus dat doe ik ook maar.
Ik ga op een bankje zitten dicht bij de trein zodat ik zie wanneer hij weer gaat rijden. Dan open ik mijn script en ik lees het nog eens door. Althans, dat probeer ik. De leeuw heeft andere plannen. Hij snuffelt aan het voorvak van mijn rugzak en duwt me van het bankje. Ik weet wat hij wil, maar dat gaat echt niet gebeuren. Hij gromt en laat zijn tanden zien, maar we gaan niet weg van het station, want die volgende trein wil ik niet missen. De leeuw brult en toch gaan we niet blowen. Niet nu, ik heb straks een auditie. Dan bespringt de leeuw me. Opeens lig ik op mijn rug achter het bankje met 300 kilo op mijn lijf. De leeuw ontbloot zijn tanden en ik kan zijn adem ruiken. Goed dan.
Achter het station steek ik er een aan. De leeuw deelt niet en rookt in grote hijsen. Dan is hij stoned en gaat hij slapen. Na twee uur zit ik nog steeds op het bankje.
Op de Afrikaanse savanne, voordat er geweren waren, was de leeuw de koning. Als hij eenmaal bovenaan een groep stond, was zijn kostje gekocht. De vrouwtjes zorgen zelf voor hun welpen en ze vangen zelfs het eten. Alles wat het mannetje dient te doen, is andere mannetjes wegjagen, maar sinds de leeuw door een overvloed aan vlees beter in vorm is, zal hij de nieuwe leeuwen altijd aan kunnen. Als hij in vorm blijft tenminste. En daar komt niet veel van terecht als hij 20 uur per dag slaapt. Het grootste gevaar voor een leeuw is hijzelf.
Als ik thuis kom vertel ik mijn moeder dat ik de rol niet gekregen heb. Ze wil thee met me drinken, maar ik zeg dat huiswerk heb. Dat is ook zo, maar als ik kom mijn kamer kom, zit de leeuw achter de computer. De rest van de middag zit ik op Facebook.

Ontwerp door Willem Verweijen