Robin Wigchert

19 jaar - vwo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Robin Wigchert (19 jaar)

? stemmen

De weg naar de dood

Junius is een soldaat in het vijfde legioen van Rome Hij is 18 jaar en komt van een arme boerderij. Hij is Soldaat geworden om een beetje geld te verdienen. Junius liep met het legioen naar de kust in het zuiden Van Brittannië. Hij zou daar met de boot naar Gallië gaan Lucinius zijn vriend liep naast hem toen opeens hoorde ze de generaal schreeuwen ‘’in verdedigings opstelling!’’ Junius keek om zich heen hij zag geen gevaar, toen keek hij boven zich, hij zag honderde pijlen, ze kwamen op hun af Junius deed zijn schild boven zijn hoofd. De pijlen daalden Neer, je zag ze dóór de schilden heen gaan kameraden vielen Neer met pijlen in hun borst en hoofd. Toen het stopte vielen er ruiters aan, ‘’speren naar voren!’’ Junius stond vooraan dus hij deed zijn speer naar voren ‘’gooi!’’. De voorste rij gooide hun speren Juinus speer was raak, hij hoorde paarden gehinnik. ‘’Pak Je zwaard!’’ schreeuwde de generaal weer, hij pakte zijn zwaard. ‘’Zet je schrap!’’ de paarden gingen dwars door de Romeinse muur heen, de ruiters stootte hun speren naar voren en raakte vele Romeinen. Ook veel paarden vielen en werden meteen doodgestoken. De paarden kwamen niet ver de meeste ruiters werden meteen van hun paarden gegooid en neergestoken. Na het gevecht was alles een bloederig zootje Junius en Lucinius hebben het allebei overleeft. Er zijn wel 226 Romeinen gesneufeld en wat die ruiters betreft allemaal In de hel, ze sloegen daar hun kamp op, en gingen slapen. De volgende ochtend werd Junius wakker, hij kleedde zich aan en ging naar buiten, de meeste waren hun tenten al aan het opruimen Lucinius hielp
Junius zijn tent op te ruimen. ‘’Dat was een behoorlijk gevecht gister avond’’ zei lucinius ‘’ja’’ zei Junius ‘’ik heb wel 2 ruiters uitgeschakeld 1 ruiter is 3 man dus mijn score is zes’’ ‘’nou mijn score’’ zei Lucinius Is 4’’ ‘’hoe kan dat’’ zei Junius ‘’nou ik heb 1 ruiter uitgeschakeld En 1 een beetje gestoken.’’ Die middag ging het legioen weer op weg naar de kust. Toen ze aankwamen zei Junius ‘’dat was wel een lang tochtje’’ ‘’ja’’ zei Lucinius ‘’de langste die ik ken’’ ‘’’we moeten nog langer In gallië’’zei Junius ‘’maar we gaan eerst met de boot. Bij de kust lagen meerdere grote schepen, een deel van het legioen Met Junius en Lucinius erop ging op een schip, de twee vrienden moesten op de uitkijk staan voor aanvallen. Die avond stonden Junius en Lucinius slaperig op de uitkijk Junius zag heel ver weg en oranje gloed maar niet in de buurt Van de schepen het bleek een heel groot duister
object te zijn Een schip! Hij moest allarm slaan hij liep naar een trap naar beneden En zag een grote bel er stond in het grieks alarm hij luidde de bel En riep alarm iedereen in het ruim werd meteen wakker ‘’wat is er Soldaat’’ vroegen ze ‘’een schip!’’ schreeuwde Junius ‘’in de verte!’ Iedereen ging het dek op en gingen in opstelling staan. Hun waren het dichts bij het vreemde schip. Ze kwamen dichterbij De generaal kwam ook kijken ‘’speren naar voren!’’ ze kwamen Noch dichterbij er stonden veel mannen op het schip ‘’pak de loopplanken!’’ en ‘’werp!’’ ze gooide hun speren ze hoorden kreten Van pijn. De twee schepen botsten tegen elkaar romeinen legden de loopplanken klaar en ‘’aanvallen!’’ de Romeinen kwamen er pas laat Achter dat ze bogen hadden de pijlen vlogen om hun oren en Romeinen vielen in het water Junius hoorde zwaardgekletter en veel Pijn kreten de Romein werden 1 voor 1 afgemaakt Junius werd bang ‘’kom Lucinius dit gaan we niet winnen’’ zei Junius. Ze sprongen in het water zonder bepakking en zwommen naar een Ander Romeins schip toen ze daar aan boord waren zeiden de vrienden dat we verloren hadden en dat de laatste 2 schepen moeten Vluchtten. De Romeinse schepen vluchtten naar Gallië. Aangekomen vertelde ze het de Romeinen Die bij de kust stonden ‘’We zijn onze generaal verloren, wij gaan verder naar Rome gaan jullie mee’’ hun antwoord was ja nu gingen ze met 1/3 legioen Verder. Ze kwamen aan in een dorpje, ze maakten een kamp en gingen daar overnachten. De volgende ochtend werd Junius wakker van geschreeuw hij wist het zeker ze werden weer aangevallen hij kleedde zich snel aan en Ging naar buiten dit keer waren het manschappen hij ging bij de rest in opstelling staan en vielen aan ‘’speren in aanslag’’ riep dit keer de Optio ze kwamen dichterbij en ‘’werp!’’ ze gooide hun speren die van Junius raakte ze waren wel met twee keer zo veel hij dacht dit keer gaan
we verliezen ‘’pak je zwaard!’’ en kedeng de eerste rij knalde tegen de vijand er werd geslagen ,gesneden, gehakt en vermoord….. Die middag overzagen ze het slagveld ze hadden gewonnen maar met veel verliezen ze waren nog maar met 300 man, die avond liepen ze weer verder……

Ontwerp door Willem Verweijen