Mathijs Lenderink

21 jaar - vwo

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Mathijs Lenderink (21 jaar)

? stemmen

doodsangst

in het jaar 973 na christus
ik hoorde het weer, een geluid wat leek op een wild zwijn. mijn moeder riep me, ik kwam beneden en zag mijn vader al staan met zijn wapenriem om. mijn vader heeft in het leger van Xinyi gezeten, de plaatselijke krijgsheer, daar was hij een van de belangrijkste adviseurs. nadat hij mijn moeder leerde kennen is hij uit het leger gestapt, met een deel van het leger van Xinyi achter zich aan.
‘zucht’ mijn gedachten dwalen weer af. maar het wilde zwijn bleek niet in zijn eentje te zijn, het waren er 3. mijn vader zei dat ik mijn spullen moest pakken. ik liep de gang in en pakte mijn wapenriem en mijn boog. toen ik terugkwam kwamen de wilde zwijnen langzaam op ons af, ze waren nog maar 70 meter van het huis. mijn vader legde mij uit waar je een everzwijn moest raken om hem dood te maken, het bleek dat wilde zwijnen alleen in een keer dood konden als je ze recht door het hart schoot.
terwijl mijn vader aan het uitleggen was had ik mijn wapens op orde gebracht, hij zei dat als ik ze alle 3 in mijn eentje kon vermoorden hij me volgend jaar mee zou nemen naar de geheime bijeenkomst van de broederschap van de ‘Masterless Swords’, dat is een groep van professionele soldaten die geen leider meer hebben of gedeserteerd zijn. maar terug naar de wilde zwijnen, ik dwaal weer af. het is een grote eer om daar te mogen zijn dus zei ik tegen mijn vader dat ik hem niet zou teleurstellen. ik legde een pijl op mijn boog, richtte en schoot. ik hoorde een heel hoog gejank en er viel er een om met een pijl uit zijn borstkas, ik wist dat de pijl had geraakt. de andere 2 wilde zwijnen begonnen met rennen. mijn kant op! ik richtte op de voorste en liet de pijl gaan, ik wist meteen dat het een slecht schot was. de pijl raakte het wilde zwijn in zijn schouder.
de 2 wilde zwijnen waren nog maar 35 meter van mij vandaan en liepen heel snel. ik legde een nieuwe pijl op mijn boog en richtte op het andere wilde zwijn, dat nu dichterbij was. ik richtte en schoot in een beweging en wist dat het schot zou raken, maar het wilde zwijn met de pijl in zijn schouder kwam tegen het voorste wilde zwijn aan waardoor mijn pijl de long doorboorde en niet het hart. ik had nog maar tijd voor 1 pijl dus richtte ik met een nieuwe pijl op mijn boog op het wilde zwijn die een pijl in zijn schouder had want die was minder verzwakt dan degene met de doorboorde long. ik liet de pees los en de pijl verliet mijn boog, de pijl raakte en ik hoorde net als eerder het hoge gejank van een wild zwijn dat sterft.
het laatste wilde zwijn was begonnen aan zijn laatste 8 meter sprint. ik trok mijn kapzwaard maar wist dat die niet veel zou kunnen uitrichten tegen zo’n kolossaal beest. voor het eerst in mijn leven stond ik in de ogen met de dood, en was ik echt bang. toen hoorde ik het oude vertrouwde geluid van een longbow, mijn vader had het beest recht door zijn hart geschoten.
uiteindelijk ben ik nooit naar de bijeenkomst gegaan, omdat ik de wilde zwijnen niet in mijn eentje heb gedood. 3 jaar na deze gebeurtenis ben ik het leger ingegaan, daar ben ik nu dus. die gebeurtenis blijft me wel mijn hele leven bij omdat dat mijn eerste doodsangst ervaring was.

Ontwerp door Willem Verweijen