Luna Pelgrom

19 jaar - gymnasium

3
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Luna Pelgrom (19 jaar)

? stemmen

het bos van Galdïn

In 100 voor christus, liep een meisje genaamd Magdalena door het beruchte bos van Galdïn. Het bos zat vol gevaren en paden die bijna onzichtbaar waren, waardoor je snel verdwaalde. De mensen uit Galdïn -het dorp bij het bos- vertelden zelfs legendes dat als je het bos in ging er nooit meer uit kwam en er geen tijd verstreek zodat je voor eeuwig in het bos zal ronddwalen. Niemand durfde in het bos te komen, maar Magdalena geloofde niet wat iedereen zei tot ze het zelf had gezien, toen ze 16 was mocht ze weg van haar ouders en ging ze onderweg naar het beruchte bos.
In 2015, het is een drukke dag voor Katie, ze heeft veel te doen: ze moet naar school en heeft daar een voorstelling voor alle leerlingen en hun ouders, daarna moet ze thuis haar broertje eten geven en aan het spelen zetten, dan moet ze samen met een paar vriendinnen weer terug naar school voor een bespreking met de directeur en dan heeft ze nog steeds geen tijd om iets leuks te doen, want ze moet haar vrijwilligerswerk nog doen. Als de dag om is ploft ze neer op haar bed en valt bijna in slaap tot ze bedenkt dat ze ook nog moet eten koken voor haar ouders die vandaag thuiskomen voor haar verjaardag morgen. Morgen wordt ze 16 en gaan ze op vakantie naar Voss in Noorwegen.
‘’morgen wordt de leukste dag van mijn leven’’ zegt Katie tegen haar vriendin terwijl ze op haar bed ploften. ‘’mijn ouders zijn thuis, het is mijn verjaardag en wij gaan super veel lol maken in Noorwegen’’. Lisa, Katie’s vriendin, gaat samen met haar mee naar Noorwegen, want anders is het lang niet zo leuk. Lisa en Katie doen bijna alles samen en houden van dezelfde dingen, zoals boswandelingen en dansen. in Noorwegen willen ze ook gaan wandelen in het bos van Galdïn. ‘’ja, morgen wordt echt super’’. Zegt Lisa. ‘’vooral die boswandeling!’’ Als ze eindelijk in slaap vallen na het lange geklets, hebben ze mooie dromen over Noorwegen.
S ’middags, als ze in Noorwegen aan zijn gekomen, rennen Katie en Lisa gelijk naar de grote bus om naar het huisje te gaan. Toen ze aankwamen, na een lange busreis, kunnen ze eindelijk Noorwegen gaan ontdekken en geweldige wandelingen maken. De ouders en het broertje van Katie gaan naar de skiplaats voor kleine kinderen, maar Katie en Lisa gaan gelijk het bos van Galdïn in. Ze wandelen net een kwartier door het bos als ze iets zien liggen. Ze lopen er naar toe en zien dat het een gestalte is, het is een meisje! ze kijken gelijk of ze nog ademt en gelukkig is dat ook zo, maar als ze haar weer loslaten wordt het meisje ineens wakker. Katie en Lisa kijken bezorgd naar haar, er volgt een lange stilte, totdat Katie vraagt :’’ ben je gewond?’’ het meisje schud langzaam en beangstigend met haar hoofd. Lisa denkt dat ze misschien niet weet wat er is gebeurd met haar en vraagt:’’ weet je wie je bent of wat je naam is?’’ het meisje durft eerst niks te zeggen, maar antwoordt toch na een paar beoordelende blikken:’’ ik ben Magdalena en ik kom uit Galdïn. Hoe zijn jullie hier beland?’’ Katie en Lisa keken elkaar verward aan en vroegen toen allebei:’’ we gingen een boswandeling maken en toen zagen we jou liggen.’’ Magdalena keek verwondert naar de twee meisjes. ‘’ weten jullie dan hoe je hier uit kan komen?’’ ‘’hoe bedoel je hier uit komen?’’ vroegen ze verbaasd. Magdalena, Katie en Lisa snapte niks van elkaar.
Ze bleven elkaar alweer verward aankijken, totdat Katie vroeg:’’ kan je ons misschien vertellen waarom je hier in het bos ligt en er niet meer uit kan komen, want wij snappen er niks van en jij zo te zien ook niet.’’ Magdalena keek angstig naar Katie en Lisa en zei:’’ dit bos is vervloekt als je erin gaat kan je er niet meer uitkomen en de tijd staat hier stil, dus zit je voor eeuwig opgesloten. Ik geloofde de legendes niet en ging toen ik 16 werd het bos in, sindsdien zit ik hier en overleef ik hier door te jagen, hutten te bouwen en alles wat nodig is om te overleven. Het bos lijkt niet gevaarlijk, maar overal is wel iets wat sterker, slimmer of sneller is dan jijzelf. Nu moeten jullie vertellen waarom jullie hier zijn?’’ Katie vertelde:’’ wij zijn hier op vakantie en gingen een boswandeling maken, wat we al hadden verteld.’’ Magdalena stond op en vroeg:’’ dus jullie kunnen gewoon het bos in en uit?’’. ‘’ ja’’ zei Lisa. Magdalena smeekte:’’ alsjeblieft, haal mij hier ook weg ik weet niet hoe lang ik hier opgesloten zit, maar ik wil eruit, alsjeblieft.’’ Katie en Lisa liepen samen met Magdalena naar de weg en liepen zo terug naar hun huisje. Toen ze bij het einde van het bos waren stopte Magdalena en keek verbaasd hoe Katie en Lisa gewoon uit het bos liepen zonder problemen. Ze liep heel voorzichtig naar voren en toen ze bij het einde was stapte ze er niet overheen. Katie zei:’’ je kan het wel, je hoeft er alleen maar uit te lopen.’’ Magdalena stapte uit het bos en schrok zo erg dat ze bijna viel. ‘’ ik ben eruit! Ik ben eruit!’’

Ontwerp door Willem Verweijen