Jordi Sip

18 jaar - atheneum

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Jordi Sip (18 jaar)

? stemmen

Het witte licht

Het is inmiddels 7 jaar geleden toen het ongeluk gebeurde. Er was een vrachtwagen en ik alleen wou ik dat ik er nooit was geweest. Het was schemerig en ik fietste netjes op het fietspad, het woei hard. Ik moest oversteken, maar ik viel om door een harde rukwind. Daar lag ik dan op de straat, opeens zag ik een licht op me afkomen. Het was een vrachtwagen, en de chauffeur zag me niet.
Ik was na drie weken zwaar gewond in het ziekenhuis te hebben gelegen overleden. Een maand later stierf mijn moeder ook van verdriet. Toen ik overleed gebeurde er allemaal dingen tegelijk. Eerst speelde mijn leven in een soort versnelde film af. Ik zag alles vanaf toen ik geboren werd tot aan het ongeluk. Daarna zag ik een helder wit licht, er kwam een engel naar me toe. Ze begon tegen me te praten met een zachte stem: ‘’je hebt veel goede dingen in je leven gedaan maar ook aardig wat slechte en daarom stuur ik je in een ander lichaam terug naar de aarde om goede daden te verrichten. “Bij drie goede daden mag je de hemel betreden, maar natuurlijk ga ik je wel een beetje helpen’’.
Ik werd wakker in een ander bed en met een ander lichaam, het was donker buiten. Het duurde even voordat ik wist wat er aan de hand was, maar opeens wist ik het weer. Ik moest mensen gaan helpen. De volgende morgen stond ik op en na een kort maar stevig ontbijt ging ik naar buiten toe. Ik liep een beetje rond in een vreemde buurt, ik kwam langs heel veel dingen. Een park, een verzorgingshuis, langs winkels, maar er gebeurde nog steeds niks tot ik bij een supermarkt aankwam. Daar werd een vrouw beroofd van haar tas en de dief rende al weg. Ik zette de achtervolging in en na een tijdje gesprint te hebben had ik hem, maar wat moest ik doen? Ik probeerde de tas af te pakken en tot mijn verbazing lukte het. Maar toen begreep ik waarom; de engel had me geholpen. Ik zag de engel boven me zweven met een bordje met het nummer 1 er op. Kort daarop kwam mijn tweede goede daad. Er stond een huis in brand daar voor stond een moeder huilend. Ik vroeg wat er was, wat bleek? Er was nog een kind in het huis. Zonder aarzelen rende ik naar binnen want ik was toch al een soort van dood en wat had ik te verliezen? Toen ik de trap op liep hoorde ik gehuil. Ik ging op het geluid af en kwam bij een deur, ik deed hem open, de hele kamer was in rook gehuld, maar toch kon ik het kind onderscheiden. Ik pakte hem op en rende de trap af. Gek genoeg had ik helemaal geen last van de rook weer het werk van de engel dacht ik. Inmiddels was ik buiten gekomen en de moeder zei dat ze me eeuwig dankbaar was. En weer zag ik de engel maar deze keer met een bordje met nummer 2. Nog één te gaan! En deze kwam nog sneller dan de vorige. Er viel een klein meisje in het water. Ik dook er gelijk achteraan en jullie kunnen het wel raden weer had ik iemand gered. En weer verscheen de engel met deze keer geen getal op het bord maar met de tekst je mag naar de hemel. Ik was onderweg, onderweg naar de hemel.

Ontwerp door Willem Verweijen