Bregtje Mesters

23 jaar - vwo

8
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Bregtje Mesters (23 jaar)

? stemmen

Koude dagen horen er ook bij.

Koude dagen horen er ook bij.

Isabel kijkt uit het raam van haar woonkamer de straat in. Haar hondje ligt breeduit op de fijne, zachte stoel te grommen in zijn slaap. Het zou te wreed zijn om hem wakker te maken. Dan maar op de houten, harde stoel zitten. Een half uur geleden heeft ze de verwarming op 22 graden gezet. Ze merkt er nog niks van. Het is ijskoud in huis. Haar wangen gloeien na van de kou om van school naar huis te komen. “Het lijkt erop dat de lente nog lang niet in aantocht is hoor, vandaag is het de koudste dag van het jaar”. Niet eens Skyradio slaagt erin haar iets op te vrolijken. Wat een rot dag. Isabel zucht.
Waarom moest Jordan op school nou toch zo’n rotopmerking maken over haar nieuwe trui? Waarom kon ze zelf nou niet haar mond houden in plaats van luid tegen haar vrienden te zeggen dat ze vond dat haar wiskundeleraar echt nodig met pensioen moest, net toen hij drie meter achter haar stond en ze ook nog een schop van Lisa kreeg als vertraagde waarschuwing? Waarom hield dat oude vieze mannetje die ze altijd tegenkwam als ze Berbel uitliet, zijn stinkende teckel niet bij zich in plaats van de lijn lang te laten en zijn hond gretig aan Berbels kont te laten snuiven? Sommige mensen denken dat baasjes hetzelfde zijn als hun hondjes. Voor de vieze man en zijn teckel gold dit zeker, vond Isabel.
Normaal gesproken is Isabel een hele vrolijke tiener. Zo kennen haar vrienden haar. Maar het is ook fijn om even alleen te zijn en niet te hoeven glimlachen en andere mensen op hun gemak stellen. Je kunt niet altijd topdagen hebben toch? Denkt ze. “Het leven is als een reis. Wat zou die reis voorstellen als deze alleen maar uit prachtige, schitterende dagen zou bestaan? Er wordt wel eens gezegd dat de sterren niet zo zouden kunnen schitteren als de nacht zo donker zou zijn.
Terwijl ze geniet van haar warme theeglas in haar nog koude handen, lopen en fietsen mensen voorbij. Het lijkt wel alsof iedereen op weg is; een doel voor ogen heeft. “Nou ik even niet, heerlijk!” denkt Isabel. Ze zucht weer. Heerlijk die vrijdagen na school. De toetsen van deze week zitten er weer op. Even kan ze alle zorgen vergeten die school haar bezorgt. “Een reis door een koude dag vanachter het raam. Gewoon lekker staren naar wie passeert. Heerlijk met warme thee, Berbeltje bij me en een lekkere warme trui aan”. Isabel staat op om een extra kussen te pakken om haar houten stoel wat comfortabeler te maken.
Aan de andere kant ligt het geluk in mijn handen, denkt Isabel. Ze gelooft niet in het lot of niet volledig dan. Hoe zou het leven eruitzien wanneer ze haar best er niet voor zou hoeven te doen? Isabel zit over het algemeen vol levenslust. Dag in dag uit springt ze van het heden naar het verleden en van het verleden naar de toekomst met haar gedachten. Ze probeert er het mooiste van te maken. Ze houdt van schittering. Ze gelooft in een leven na de dood, maar dan niet op aarde. Dit leven hier is speciaal. Soms denkt ze dat het te langzaam gaat maar meestal gaat het tegelijkertijd ook te snel. Ze wil het liefste niks aan zich laten ontglippen. Het idee om series te kijken lijkt misschien wel heel aantrekkelijk maar een seizoen duurt vijfendertig uur. Pretty little liars heeft bestaat uit zes seizoenen. Tel er dan ook maar de films en televisieprogramma’s bij op en de vele minuten die je besteedt aan je mobiel. “Ik bedoel maar” denkt Isabel hardop.
“Okay misschien is dit niet de geweldigste dag van mijn leven, maar het is er wel een”. Ze zucht, staat op en brengt haar theekopje naar de keuken. Ze trekt haar jas en handschoenen aan, wikkelt haar schaal om, vervangt haar sloffen voor haar warme bruine laarsjes en roept: “Mam, laat maar! Ik haal Lana wel op! Ik denk dat wat frisse lucht me zeker goed zou doen”.
Ze besluit toch maar haar zusje van de opvang op te halen. Misschien is die superleuke jongen met dat sexy Britse accent zijn neefje ook weer aan het ophalen.

Ontwerp door Willem Verweijen