Maurits Meulman

19 jaar - havo

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Maurits Meulman (19 jaar)

? stemmen

mijn verhaal

De trein ging van Amsterdam naar Utrecht.
Opeens stapte er twee mensen binnen En gingen zitten.
Ze hadden allebei een zwarte jas aan met een de ene een blauwe spijkerbroek en de andere een zwarte spijkerbroek.
En ze hadden een koffertje bij hun. ”de trein naar Utrecht gaat helaas niet door iedereen moet uit stappen”.
Pieter dacht shit en nu. Bang Bang pistool kogels schoten door de lucht heen.
Het waren de mannen met de zwarte jassen die schoten opeens zich ik dat iemand dood op de grond.
Ze rende naar de man toe die doodt op de grond lag.
Ze pakte iets uit zijn jas zak en rende toen hard weg.
De rillingen gingen over mijn rug heen ik was zo ontzettend bang.
Ik rende de andere kant op van de terroristen en sprong een trein in.
Toen ik thuis was ging zei mijn moeder ”o Pieter waar was je”.
Ik was in de trein waar terroristen in zaten ze schoten op iemand en pakte iets uit zijn jas zak.
O mam ik was zo bang voor de enge nare mannen.
O schat wat erg voor je.
Maar ga maar gouw slapen en vergeet het.
De volgende morgen ging ik naar school en de meester kwam naar me toe en zei of het ging met me.
Ik zei hoe weet u dat van de trein.
Jouw moeder heeft me gebeld en zei wat er gebeurd was ik vond het heel erg voor je.
En ze zei dat ik goed op je moet passen omdat je misschien een trauma had.
Na school ging ik lopend naar huis met een vriendje van mij ik had het verhaal aan hem verteld.
Opeens zag ik aan de over kant weer twee mannen lopen met zwarte jassen.
Ik voelde de spanning in de trein weer. En weer gingen de rillingen over mijn rug heen.
Maar ze hadden ook een koffertje mee ik zei tegen mijn vriend zo zagen ze er uit.
Hij zei dat hei het nieuws het gezien en dat een man een snee in zijn gezicht had.
Mijn vriend peter zei dat die man aan de overkant ook een snee in zijn gezicht had.
Ik besloot om met mijn vriend peter de politie te bellen.
Maar hun zeiden dat we ze moesten volgen dus.
Dat deden we maar om het hoekje waren de in een port gegaan wij hadden de politie gebeld.
Zei kwamen heel snel aanrijden toen waren de boeven op gepakt.
Twee weken later bleek dat ze codes hadden gestolen.
Ik was heel op gelucht toen ze dertig jaar de gevangenis in gingen.

Einde

Ontwerp door Willem Verweijen