Advena Nemo

23 jaar - Gymnasium

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Advena Nemo (23 jaar)

? stemmen

ondertussen, een cyclus

Ik ken de trein ondertussen goed. Hij komt om acht uur zeventien. Hij vertrekt om acht uur achttien.
De zon komt weer vroeger op. Een paar weken geleden stapte ik in in het donker, maar nu breekt de zon door met strepen roze en oranje.

Ik ken de trein ondertussen goed. Rechts van mij zit een zakenmeneer te typen op zijn Macbook. Links van mij zit een studente, met een boek op haar schoot.
Ze leest altijd hetzelfde boek. De Glazen Stolp van Sylvia Plath. Haar versie moet ooit wit en glad zijn geweest, maar nu is hij verkreukeld, met gedraaide randjes.

Ik ken de trein ondertussen goed. Om acht veertig wordt mijn halte omgeroepen. Om acht drieƫnveertig stap ik uit.
De stem is mechanisch, met een kleine pauze in het woord “volgende”. Volgen-de.

Ik ken de trein ondertussen goed. Hij gaat met een snelheid van vierentachtig kilometer per uur. Hij kijkt niet uit. Hij kijkt niet om.
Als hij weer van mij wegrijdt, beweegt mijn haar mee. Heel even. Een beetje.

Ik ken de trein ondertussen goed. Om acht zesentwintig razen we langs de geronde steen omringd door bloemen.
De steen is ondertussen alweer verwaarloosd. De bloemen verwilderd.

Ik ken de trein ondertussen goed. Om acht eenendertig snellen we een tunnel in. Vlak daarvoor zie je nog snel een bord.
Wit en rood. Rood en wit.

Ik ken de trein ondertussen goed. Hij komt om negen twaalf. Hij vertrekt om negen dertien.
Ik herhaal.

Ontwerp door Willem Verweijen