Simon Wouters

19 jaar - gymnasium

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Simon Wouters (19 jaar)

? stemmen

Onderweg

Twee jongens. Drie tassen. Één dag.

Een vrachtwagen reed weg. We krabbelden overeind. ‘Max, waar zijn we? Ik weet het niet Daan.’ Zei Max. Het was heel heet. We zaten op een kale grasvlakte, en hoe ver we ook keken, er was niets te zien. Naast ons lagen drie kleine soort van handtassen tassen. Wat zou erin zitten? We keken erin. In de eerste 2 tassen zat elk een flesje water, en in de derde een envelop en een kompas. Ik maakte hem open. Er zat een kaart in, en een brief. We besloten eerst op de kaart te kijken. Er zat veel groen, wat water, en aan de rechterkant van de kaart stond een huisje, met de naam ‘Venus.’ We lazen de brief. Ik las voor: ‘kom voor de volgende zonsopgang in Venus en druk daar op de knop. Lukt het niet, dan blazen we het hele gebied op. We keken elkaar aan. ‘hoe heeft dit kunnen gebeuren? Het enige wat ik nog weet is een rit in een vrachtwagen.’ We besloten maar te gaan lopen, in oosterse richting, zoals op onze kaart stond, met behulp van ons kompas. Max begon al te drinken. ‘Stop!’ zei ik. ‘Probeer je water een beetje op te sparen, je moet er een dag mee doen!’. We liepen. Uren, maar het leken wel dagen. Toch was na korte tijd het water op. We vielen zowat op de grond van de dorst. ‘Kijk, we moeten snel zijn, de zon komt bijna op!’ we liepen wat sneller. Ik zag een stipje in de verte en… ja! Het was het huis. We begonnen te rennen. Ik zag de zon al op komen. We rennen naar binnen. Het was een houten huisje met één kamer. In het midden stond een soort bedieningspaneel met…ja hoor! Een grote rode knop! We sprinten nu. Ik struikel en val hard op mijn hoofd.

Was het gelukt? Weet ik niet. Een ding weet ik wel. Alles was zwart

Ontwerp door Willem Verweijen