Liza Koppes

21 jaar - Gymnasium

7
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Liza Koppes (21 jaar)

? stemmen

Onderweg

Daar staat ze dan, het aller knapste meisje van de school. Cyrill heet ze. Het komt waarschijnlijk niet vaak voor dat iemand zo verliefd op een meisje kan zijn als ik op Cyrill. Haar ogen stralen als ze lacht en huilen met haar mee op de moeilijke momenten. Haar ogen tonen emotie. Misschien maakt dat haar wel zo speciaal. Haar rode haar valt prachtig over haar korte witte jurk. De meeste jongeren van tegenwoordig zouden haar uitschelden voor ‘ginger’, maar ik vind dat het haar uniek maakt. Mijn blik glijdt naar beneden tot ik bij haar borsten ben. Er is niet zo veel te zien, maar dat komt nog wel. Nog verder naar beneden kom ik bij haar handen, en daar heb ik op de een of andere manier altijd al wat mee gehad. Het trekt me aan. Handen en voeten, het blijft een rare tik die ik het aller minst zal missen. Maar haar handen zijn, net als de rest van haar lichaam, perfect. Niet te klein, niet te groot. Niet te dun, niet te dik. Gewoon goed. De witte nagellak maakt het alleen maar beter. Zou ze hier over hebben nagedacht? Aangekomen bij haar voeten tref ik heel andere schoenen aan dan ik had verwacht, witte all stars.
Mijn blik gaat terug omhoog. Nog één keer mag ik dat mooie lichaam die ik al zo vaak heb aangeraakt bewonderen. Nog één keer kan ik tegen haar praten, en zal ze mij horen. Ik zie het verdriet in haar ogen en ik pak haar hand. ‘Lieverd wat er ook gebeurd, ik zal altijd naar je op zoek zijn. Ik zal je altijd blijven volgen.’ Dat is het enige en het laatste wat ik nog kan zeggen. Er rolt een traan over haar wang. Er rolt een traan over mijn wang. Mijn laatste traan die ik ooit zal kunnen huilen is deze traan. Ik geniet van het moment. Dan sluit ik mijn ogen en ik zak weg. Ik ben onderweg naar opa. Ik ben onderweg naar Poes. Ik ben onderweg naar boven. Onderweg naar de hemel.

Ontwerp door Willem Verweijen