Noah Schubert

19 jaar - Havo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Noah Schubert (19 jaar)

? stemmen

Onderweg naar Berlijn

Onderweg naar Berlijn

Het was 21 februari 2015, ik was onderweg met mijn vrienden naar Berlijn. Ik had gewonnen met een verhalen wedstrijd en ik mocht naar Berlijn met drie vrienden. We hadden veel plannen voor als we aankwamen. We wilden naar de bioscoop en naar een zwembad. En tot laat in de avond opblijven en spelletjes doen. We wilden de 5 dagen vullen met plezier en gezelligheid. We gingen met de trein naar Berlijn. Maar er gebeurde iets wat we nooit hadden verwacht….
Vandaag was het zover, ik mocht naar Berlijn met drie vrienden. Ik nam Loek, Daniël en Bart mee. We moesten met de trein van half 10. Ik was laat want ik werd om 9 uur wakker. Ik kleedden me snel aan en mijn vader bracht me met de auto naar het station. Bart, Loek en Daniël stonden al te wachten. Ik gaf mijn vader snel een knuffel en ik rende naar hun toe. Ze zeiden in koor tegen mij: ’Noah, je bent te laat!’ ‘Ja, sorry’, zei ik een beetje schamend. De trein kwam net aangereden en we stapten in. We gingen in een eigen coupé. We waren al een half uur onder weg, maar we moesten nog twee uur rijden. We waren veel aan het lachen en aan het praten. Op een hoorde je een harde knal. ‘Wat is dat?’, zei Daniël. En toen hoorde we veel geschreeuw en gegil. Er kwamen vreemde mensen via het dak de trein in. Ze hadden een pistool vast en richtte die op de mensen. Ze waren met ze drieën en een van hun zei: ’Als jullie allemaal stil en rustig blijven gebeurt er niks met jullie.’ ‘We komen de trein bestelen want er ligt in deze trein een lading met goud.’ ‘We stelen de lading en gaan daarna weer weg, en als jullie de politie bellen gaat diegene dood.’ Maar het was al te laat, een doodsbange vrouw was de politie aan het bellen. De overvaller merkte het en schoot haar neer. Hij liep weg en de stilte was er weer. Iedereen was in shock door wat er gebeurt was. De rillingen liepen over mijn rug. Ik was me kapot geschrokken! Daniël was erg geschrokken en de rest ook. Ik vond dat we iets moesten gaan doen. ´Moeten we niet iets doen of niet?’, zei ik tegen de rest. ‘Ja maar wat wil je dan gaan doen?’, zei Loek tegen me. ‘Nou… we kunnen de politie proberen te bellen, want de overvallers zijn nu even weg.’, zei ik. ‘Ben je gek?!’, zeiden ze alle drie tegelijk tegen mij. Ondertussen was ik de politie aan het bellen, en Bart stond op de uitkijk. Ik kreeg al snel de politie aan de lijn en vertelde snel wat er gebeurt was en waar we waren. Ik zei dat de trein was stil gezet en dat we bijna in Duitsland waren. De mevrouw van de politie waar ik mee sprak zei dat ze zo snel mogelijk een paar mensen er naar toe zou sturen. Ik zei tegen de rest: ‘Het is gelukt, ze komen er aan.’ Bart kwam weer zitten. We zaten zenuwachtig te wachten tot dat er wat gebeurde. Opeens klonk er een schreeuw. Het waren de overvallers. Ze hadden opgemerkt dat de politie bij de trein stond. We hoorden een stem door een microfoon. Ik hoorde: ‘Handen omhoog! De trein is omsingeld.’ Zei een man met een zware stem. ‘kom nu naar buiten met je handen omhoog naar buiten, anders komen we naar binnen en gebruiken we geweld.’ We keken nieuwsgierig met ze allen uit het raam wat er gebeurde. De drie overvallers sjokte in een rijtje met hun handen omhoog uit de trein naar de agenten. De agenten sloegen de boeien om hun handen. Maar plotseling rende een van de overvallers weg naar het bos. De rechercheur pakte zijn pistool. PANG! Hij schoot in het been van de overvaller. Hij viel op de grond en kroop nog verder. Er renden twee agenten naar hem toe en brachten hem de auto in. De rechercheur kwam de trein. ‘Wie heeft ons gewaarschuwd dat deze trein overvallen werd?’ We liepen met ze drieën uit de coupé. De rechercheur bedankte ons en gaf ons een beloning van tweehonderd euro. ‘Wow…’ zei Daniël. We waren erg blij. De trein ging verder naar Berlijn en we waren weer gezellig aan het praten met elkaar over wat er gebeurt was. En een paar uur later kwamen we aan in Berlijn.

Ontwerp door Willem Verweijen