Nienke de Graef

21 jaar - Gymnasium

8
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Nienke de Graef (21 jaar)

? stemmen

Onderweg naar de nieuwe Ik

Een harde klap voel ik tegen mijn rug en daar lig ik dan. Languit lig ik op de grond in de schoolgang, want de pestkoppen hebben weer toegeslagen. Waarom doe ik dan niks terug? Ik blijf gewoon hopen dat het vanzelf ophoudt, maar ik weet maar al te goed dat dat niet gaat gebeuren. Ik hoor nog een paar klappen en dan hoor ik langzaam het geluid wegebben. Zijn ze weg? Net als ik besluit op te staan van de vloer voel ik een warme hand om mijn arm heen. ‘Laat m-me los’ piep ik, maar ik weet dat ik geen kans maak tegen hen. ‘Het is oké, ze zijn weg’ zegt een warme stem. Ik open mijn ogen, die ik de hele tijd hard had dichtgedrukt vol hoop dat het een droom was. Ik kijk recht in twee blauwe ogen en ik kan het niet laten om te gaan glimlachen. ‘Gaat het een beetje?’ zei hij terwijl hij een plukje van mijn bruine haar terug achter mijn oor deed ‘Je was hard geduwd, ik was net te laat anders had ik ze kunnen stoppen, het spijt me.’ Hij trekt me aan mijn arm omhoog tot ik weer netjes op mijn twee benen sta. ‘Bedankt’ zeg ik alleen maar, terwijl onze blikken weer kruisen. Ik zie hoe bezorgd hij kijkt en ik wend mijn blik snel af. Ik raap mijn tas op die ook op de grond was gevallen en steek mijn hand op als groet. Snel loop ik van de jongen met de prachtige blauwe kijkers weg en loop richting de wc’tjes. Ik bekijk mezelf in de spiegel en het enige wat ik zie is een lelijk monster met bruin haar en blauwe ogen. Er wordt zachtjes geklopt op de toiletdeur voordat er iemand binnenkomt. Ik toon geen aandacht voor de opengaande deur en mijn blik blijft hangen op de spiegel. ‘Je was je etui vergeten’ zei een zachte jongensstem. Wacht, huh, jongensstem dit is het meisjestoilet?! ‘Wat doe jij hier, dit is het meisjestoilet!’ schreeuwde ik terwijl ik me langzaam omdraaide naar de jongen. Mijn geïrriteerde blik maakte snel plaats voor een verbaasde. Het was de jongen die me hielp toen ik was geduwd, wat doet hij hier nou? ‘Waar is mijn etui dan?’ vroeg ik met een speels toontje kijkend naar zijn handen die duidelijk geen etui vasthielden. ‘Dat was gewoon een smoes om je nog even te zien.’ Ik schrok van zijn antwoord, maar al snel daarna verscheen er een rode blos op mijn wangen. Een grijns vormde zich op zijn gezicht en ik kon niets anders dan mijn tong uitsteken. Tot ik me bedacht dat we nog steeds op de wc waren. ‘Uhm misschien moeten we maar naar buiten’ grinnikte ik terwijl ik hem uit de wc duwde en zelf achter hem aanliep. ‘Hoe heet je?’ ‘Casy’ ‘Hoe heet jij dan jongen met de mooie ogen?’ Ik sloeg snel mijn handen voor mijn mond. Waarom moest ik dat nou zeggen? Die speelse grijns kwam weer terug op zijn gezicht en hij zei ‘Ik ben Mike en ik ga jou helpen op te komen voor je zelf, het wordt een hele reis’ ‘maar die gaan we samen maken en het wordt geweldig dat beloof ik je’ zei hij er snel achterna terwijl hij mijn hand pakte en er een klein kusje op drukte. ‘Dus accepteer je mijn hulp of blijf je me maar zo raar aangapen?’ ‘Ik doe het!’ riep ik net iets te hard. ‘Mooi.’
Dat was het begin van mijn transformatie, mijn reis, naja onze reis, ik was onderweg om te veranderen. Onderweg om op te leren komen voor mezelf en die pestkoppen een poepie te laten ruiken! Eerst gingen we naar de stad om nieuwe kleding te kopen zodat ik er wat meer bij paste qua kleding. Daarna gingen we verder met mijn haar. Mooi bijgeknipt bij de kapper en een gewaagd kleurtje erin zodat ik lekker zou opvallen. Toen we naar de bios wilde lopen om even te pauzeren pakte Mike opeens mijn hand en trok me naar hem toe. Hij kwam gevaarlijk dicht bij mijn gezicht en ik bereidde mezelf voor op wat zal komen. ‘Je doet het geweldig’ was het enige wat ik hoorde en toen trok hij zijn hoofd weer terug en ik kreeg niet de kus waar ik naar verlangde.
Snel trok ik mijn nieuwe schoenen aan die ik gisteren met Mike had gekocht. Vandaag word de eerste dag van de nieuwe ik, de nieuwe Casy. Ik gun mezelf nog één blik in de spiegel en loop dan de deur uit om mijn fiets te pakken. Vandaag had ik afgesproken om met Mike te fietsen naar school waar ik mijn nieuwe look zou showen, wat was hij trots op mij. Hij heeft me deze afgelopen maanden echt geholpen met mijn zelfvertrouwen en hij had een plaatsje gekregen en verdiend in mijn hart.
School was in één woord geweldig, iedereen haatte mijn nieuwe look en vond dat ik overdreef, maar Mike heeft me eindelijk mee uit gevraagd! Het maakt me niks meer uit wat anderen nu nog van mij vinden alles is helemaal goed gegaan. De reis naar mijn doel was ook echt super. Samen met Mike heb ik deze reis kunnen beleven en ik weet zeker dat er meer zullen volgen.
Ik voel een warme hand om mijn arm. Het doet me denken aan de ontmoeting van mij en Mike. Hij trekt me naar zich toe en komt met zijn gezicht verdacht dicht bij de mijne. Hij sluit zijn ogen en ik volg zijn voorbeeld. Langzaam drukt hij zijn lippen op de mijne en ik voel vuurwerk overal. De kus wordt helaas onderbroken door het schelle geluid van de schoolbel. Onderweg naar de klas loop ik hand in hand met Mike. Wij zijn onderweg naar een gelukkig leven. Samen.

Ontwerp door Willem Verweijen