Leila Boutkabout

19 jaar - TL-Havo

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Leila Boutkabout (19 jaar)

? stemmen

Onderweg naar een normaal leven

Ik zit in de bus. Ik hoor iedereen gezellig met elkaar kletsen. Ik ben de enige in de bus die alleen zit. Ik vindt het helemaal niet erg. Ik ben het toch al gewend. Op mijn vorige school pestte iedereen me. Zelfs de leraren. Mijn tas werd in de sloot gegooid of mijn fiets was kapot getrapt. Ik wil nooit meer aan het verleden denken. Ik ben expres verhuisd. Niemand kent me hier. De bus stopt. Ik moet uitstappen. Het liefst doe ik het niet en ga ik gewoon terug naar huis. Dit is mijn eerste schooldag sinds ik hier woon. Ik heb met mezelf afgesproken om zo min mogelijk te praten en om nooit iemand te vertellen over vroeger. Ik hoor opeens iemand ‘ Hey nieuwtje’ schreeuwen. Ik kijk om. Ik weet niet wie het is, maar het lijkt erop dat hij het tegen mij had. De jongen loopt naar me toe.’ Hoi, wie ben jij? Oh ja ik ben trouwens Jonas. Jij?’. vraagt Jonas.’ Ik ben Daniel. Aangenaam kennis te maken’ zei ik toen maar terug.’Zo jij bent nieuw hier. Dit zijn mijn vrienden: Jochem, Nordin en Rijn’ zegt Jonas.’ Oke’ zeg ik weer maar. Ik denk bij me zelf dat dit een kans is om vrienden te maken, maar opeens hoor ik iemand van achteren roepen ‘ Heb je weer een nieuwe om te pesten, Jonas?’ zegt een meisje ze begint hard te lachen.’ Waarschijnlijk wel Maartje’ jonas begint nu ook te lachen en zijn vrienden ook. Ik loop snel weg alleen Jonas en zijn vrienden komen achter mij aan lopen. Oh nee ik hoop niet dat het weer gebeurd. Ik draai me om en zeg ik zo stoer mogelijk (wat dus echt niet lukt) ‘ Wat moet je van me’.’ Zo jij durft! het is nergens voor nodig om zo een grote Bek aan te slaan!’zegt Jonas.’ Ik moet niks van je ik pest je alleen maar hoor, ben je dat niet gewend of zo!’ Ik ren snel weg en roep ‘ Pesten betekent voor mij wat anders dan jou! Ik ren snel de school in. Ik loop per ongeluk tegen een leraar aan.’ Jij bent vast onze nieuwe leerling, Daniel Hoven toch?’zegt de leraar.’ Ik ben meneer Vermaat.
2 weken later
We zijn eindelijk klaar. Ik loop naar buiten met Elise. Mijn eerste echte vriendin. Zij negeert de pesters. We lopen samen naar de Bushalte. Ze woont toevallig achter me. We zitten in de bus. ‘wat was ons huiswerk voor wiskunde’ vraagt Elise. ‘ opdracht 30 tot 45’ zei ik terug. We lopen de bus uit. Ik zie een scooter recht op ons af rijden. Ik zie een valse grijns op zijn gezicht. Het is Jonas. Ik spring net op tijd op zij. Elise roept me. Ik weet niet wat ze zegt. Het leek veel op kijk uit. Waarschijnlijk bedoelde ze dat ook. Een van de vrienden rijd met volle vaart op me af. Ik kan niet meer opzij springen. Daar ben ik te laat voor. Ik voel een pijnscheut door mijn hele lichaam trekken. Alles wordt zwart voor mijn ogen. Ik hoor net Elise schreeuwen. ‘ Ik pak jou de volgende keer MIETJE roept Jonas naar Elise. Ik hoor zijn scooter dichterbij komen. Elise gilt nog harder. Ik voel de banden van de scooter over me heen rijden. Nu ben ik helemaal bewusteloos. Ik kan niks zien, voelen of horen.
2 dagen later.
Ik open mijn ogen. Bijna alles is wit. Ik hoor iemand huilen. Ik wil kijken wie het is, maar ik kan mijn nek niet draaien. ‘ Ah lieverd van me je bent wakker’ zegt een vrouw. De vrouw komt dichterbij. Ik ken die vrouw alleen weet niet wie ze is. O ja Mijn moeder. Ik hoor nog een stem, en nog een. ‘echt hoor ik meisje zeggen. Dat is Elise en haar moeder natuurlijk. Elise komt dichterbij. ‘we dachten dat je dood was’ zegt Elise met een droevige stem. ‘waar ben ik’ zeg ik met moeite. ‘ je bent in het ziekenhuis’ zegt mijn moeder. Ze begint weer te huilen.
2 dagen later
Ik ben in het politiebureau. We moeten aangifte doen van mijn moeder. We hebben net een formelier in gevuld. We lopen de deur uit.
Jonas is van school gestuurd en zijn vrienden zijn geschorst. Waarmee ik blij ben. Ik wordt niet meer gepest, en ik heb veel vrienden. Ik kom Jonas nog tegen. Hij kijkt me altijd vuil aan, maar hij zegt niks. Soms zegt hij wel ‘ ik pak je nog wel’. Waarschijnlijk gaat dat niet lukken. Ik heb altijd wat vrienden in de buurt. Ik heb ook een nieuwe mobiel gekregen, omdat de vorige is kapot gemaakt door wat pesters van mijn vorige school. Ik was mijn hele even ONDERWEG NAAR EEN NORMAAL LEVEN. Dat is nu gelukt na 12 jaar gepest te worden. Ik ben blij echt blij. Dat ben ik nog nooit geweest.
Groetjes Leila
P.S. Wordt nooit een pester of meeloper. En kom voor je zelf op

Ontwerp door Willem Verweijen