Sterre van Barschot

21 jaar - atheneum

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Sterre van Barschot (21 jaar)

? stemmen

Onderweg naar het verleden

Het begon met een brief, een kompas en een tijdmachine. Deze spullen kwamen plotseling tevoorschijn. De brief kwam van een professor uit 1520. Hij schreef: ” Geachte lezer, met deze brief vraag ik u om hulp. Wij hebben hier last van een draak die onze steden verwoest. Ik heb deze tijdmachine gebouwd om iemand uit de toekomst om hulp te vragen, omdat ik dacht dat iemand hier me kon helpen. Als u niet wil helpen stuur dan de tijdmachine terug. Hoogachtend professor Rachon.” Na deze brief te hebben gelezen vond ik het kompas. Ik dacht dat het stuk was omdat het het noorden niet aanwees. Ik besloot om te gaan helpen. Ik stapte in de tijdmachine, stelde het jaar in en vertrok. Voor de zekerheid had ik een dolk die van mijn grootvader was geweest meegenomen. Toen ik aankwam in 1520 zag ik een compleet verwoeste stad. Plotseling voelde ik een hand op mijn schouder. Toen ik omkeek zag ik de professor. Hij nam me mee naar zijn lab, dat zich in een grot bevond. Na me te hebben uitgelegd hoe hij de draak wilde doden, gaf hij me een zwaard. Hij zei: ” Dit is om je te beschermen tegen de prinses van wie de draak is.” Als je haar tegenkomt kijk dan uit voor haar staf want als ze die gebruikt, zal je nooit meer terug kunnen naar je eigen tijd want je zal dan ook een van haar dienaren worden. Ik ging onderweg en voelde iets in mijn zak. Toen ik het eruit haalde, zag ik dat het het kompas was. Hij wees richting een donker bos. Ik besloot die richting uit te gaan en toen ik in het bos aankwam zag ik de draak. Hij boog diep voor zijn meesteres de prinses. Ze was betoverend mooi en bijna was ik op haar afgestapt. Maar toen dacht ik aan de woorden van de professor en op dat moment stak ik de draak neer. Toen de prinses mij zag werd ze laaiend en probeerde ze me aan te vallen. Maar ik ontweek haar en stak haar neer. Toen ze op de grond lag pakte ik mijn opa’s dolk en sneed ik haar staf kapot. De betovering werd verbroken en ik kon terug naar mijn eigen tijd. Toen ik weer thuis was besloot ik dit verhaal op te schrijven en er een boek van te maken. Dat was het leukste dat ik heb meegemaakt deze week.

Ontwerp door Willem Verweijen