Alyssa Veenman

19 jaar - Havo

3
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Alyssa Veenman (19 jaar)

? stemmen

Onderweg worden gepest!

Onderweg worden gepest!

Het begon allemaal met het verhuizen van een meisje (Anna) en haar ouders. Ze moesten verhuizen vanwege een nieuwe baan van haar vader. Ze vond het helemaal niet leuk om te verhuizen, want ze had daar (waar ze was geboren) heel veel vrienden en vriendinnen. Daar waar ze heen gingen verhuizen helemaal niemand. Vader riep haar toe: “Je vindt daar vast ook wel veel nieuwe vrienden.” Anna zei terug: “Zeker weten, dat komt wel goed!” Ze waren die zaterdag nog verhuisd. “Ik vind het huis nu al mooi!” zei haar moeder. “Wij hebben nog niet eens de binnenkant gezien.” zei Anna. Eindelijk binnen zeiden ze allemaal tegelijk: “Woww wat moooi!” Ze gingen alles uitpakken en dat duurde best lang.

Maandag de 1e schooldag voor Anna:
Ze ging die morgen vroeg naar school, want ze moest eerst de school nog zien te vinden. Aangekomen op school kwam ze erachter dat ze te laat was. Ze ging naar de conciërge en vroeg waar ze heen moest. De conciërge zei: “Ik zal je wel even naar je nieuwe klas brengen.” Ze was bij haar nieuwe klas en stelde zich zelf voor: “Ik ben Anna, ik kom uit Amsterdam en ben 13 jaar oud.” Ze moest naast een jongen zitten die ze knap vond. Ze vond het best eng, want ze kende echt helemaal niemand. Toen de bel ging kwamen er een paar meiden naar haar toe om te kletsen en zo werden ze vriendinnen. Ze lachten maar en lachten maar. Op een dag ging ze naar huis toe maar een paar honderd meter voor haar huis stonden een paar jongens die haar stopten. Ze vroeg netjes: “Mag ik er alsjeblieft door?” Een jongen herkende ze van haar klas, die knappe, maar een andere jongen zei: “Dacht het niet, zo werkt het niet hier, waar jij vandaan komt misschien wel maar hier niet!” Ze vroeg het nog een keer: “Mag ik er alsjeblieft door?” Dit keer lieten ze haar erdoor, maar ze riepen nog: “Je bent nog niet van ons af!” Ze kwam thuis en deed alsof er niks was gebeurd. Ze ging naar boven en stuurde gelijk een bericht naar haar vriendinnen en zei wat er gebeurd was. Nina schreef gelijk terug: “Dat doe je toch niet, hebben ze ook gezegd waarom ze jou tegen houden?” Ik zei gelijk: “Nee dat hebben ze niet gezegd, maar ik herkende er een.” Tess vroeg: “Wie herkende je?” Ik zei weer gelijk: “Thom, die van onze klas weet je wel?” Fleur: “Echt daar heb ik mee verkering gehad hij is echt niet zo!” Ik zei: “Hij was het anders wel.” “Maar ik moet gaan eten,” zeiden ze allemaal tegelijk.

De volgende dag ging ze weer gewoon naar school, maar onderweg achtervolgden de jongens haar opnieuw. Ze reed net alsof ze het niet door had naar school. Op het schoolplein stonden haar vriendinnen op haar te wachten voor het hele verhaal. Ze begon het verhaal te vertellen en toen stonden de jongens achter haar. Ze vroeg gelijk waarom ze dat deden. Maar ze ontkenden alles, echt alles. De bel ging en dus gingen ze naar binnen. Binnen de school was er niks aan de hand. De schooldag was voorbij, ze ging weer naar huis. De jongens stonden er weer dus ze moest weer stoppen. Dit keer gingen ze om haar heen staan, één jongen stak de banden van haar fiets lek. Daarna gingen ze weer weg en ze moest weer naar huis lopen. Ze had het nummer van Thom dus ze ging aan hem vragen waarom ze dit weer deden. Nu reageerde hij: “Jij bent toch rijk dus je kunt alles betalen!” zei hij via whatsapp. Ze wilde eerst een berichtje terug sturen maar tegelijkertijd dacht ze dat ze dat niet moest doen, want ze wou niet laten denken dat ze het daar niet mee eens was.

De volgende dag was het een rare dag: ze werd wakker met een naar gevoel. Ze had een gevoel dat ze wilde dat het pesten stopte. Onderweg was het weer raak hoor, ze gingen haar eerst stoppen, daarna achtervolgen en dan weer bij school weg. Op school was de vraag: “Ja waarom doen jullie dit?” Maar weer zeiden ze niks terug. Ze stond bij haar kluisje en de meiden waren even naar het toilet toe. Thom kwam naar haar toe en zei: “Ik weet eigenlijk niet waarom we dit doen.” Anna zei “Waarom stop je er dan niet mee?” Thom zei: “Dat kan ik je niet vertellen, want dat is een vreselijk geheim!”

Ontwerp door Willem Verweijen