Klaas hooiveld

20 jaar - Havo

0
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Klaas hooiveld (20 jaar)

? stemmen

op weg naar de waarheid

Op weg naar de waarheid

HELP HELP! Het kwam uit een meer. Ik rende er heen, maar toen ik aankwam zag ik niks. Geen lichaam geen sporen van dat er iemand verdronk of ingevallen was.

Ik ben thuis! zei Ron, hij had een lange dag op school gehad en kwam net thuis.
Hoi Ron, hoe was school, zei zijn moeder.
Goed, ik had een proefwerk wiskunde. Ging het goed? Vroeg Hendrina zijn moeder.
Goed. Hij rende naar zijn kamer.
De laatste tijd was raar hij hoorde stemmen overal, maar de laatste was toch de raarste.
Hij zette het van zich af en ging aan zijn huiswerk.
Ron kom je eten? Ron rende naar beneden.
Na het eten ging hij naar bed.
Hij kleedde zich uit en ging liggen.
Hij was moe dus sliep snel.

BOEM hij viel op de grond. Hij keek omhoog……
Daar stond het.

Ron schrok wakker. Dit soort dromen had hij vaker. Hij keek naar zijn klok het was al laat.
Hij kleedde zich snel aan en rende naar beneden maakte zijn brood en ging naar school.
Onder weg reed hij langs een meer het meer dacht Ron.
Hij kwam net op tijd de klas binnen. Hij ging zitten,
naast zijn vriend Sander, Sander was zijn beste vriend en wist van zijn dromen.
Hij had ze vaker maar vandaag was de eerste keer dat hij “het” zag.
Hij vertelde het aan Sander, Sander werd bleek toen Ron vertelde hoe “het” eruit zag.
Sander vertelde dat hij had gelezen over het beest waar Ron over vertelde.
Sateyurosu was de naam van het beest.
Na school, fietste Ron zo snel mogelijk naar huis. Toen hij thuis kwam, riep hij: hoi, ik ben thuis! Geen antwoordt. Hij riep het nog een keer: nog steeds geen antwoordt………
Hij liep naar de huiskamer. Er was, niemand, het was verlaten. Toen rende hij naar boven. Toen hij daar aankwam, checkte hij de kamers, een voor een. Toen er niemand bleek te zijn, besloot hij terug te lopen naar de huiskamer….
Daar stond het
De Sateyurosu, degene, die hem al zijn hele leven in zijn dromer achterna zit………
Vreemd genoeg, leek hij op een schaduw
De enige kleur die niet zwart was, was de rode gloed van zijn ogen en de rode gloed rondom zijn lichaam
Zijn hoorns staken ver boven zijn hoofd uit
Toen hij zich omkeerde om weg te rennen, stond daar zijn moeder.
Hij was opgelucht . Totdat hij ontdekte, dat haar hoofd schuin hing, haar ogen die normaal zo vrolijk glansten, waren zo dof als de oude witte muur die bij school stond.
Ze liepen op Ron af. Ron probeerde weg te rennen. Maar werd vastgegrepen door zijn moeder. Tot de vuist van de Sateyurosu steeds dichter bij hem kwam. Het leek een eeuwigheid te duren. Maar uiteindelijk werd alles zwart……..

Ron werd wakker. Hij was vastgeketend aan een tafel. Hij herkende de binnenkant van het gebouw. Hij was in het oude vissersbedrijfje aan de kant van het meer.
Het was schemerig. Het enige licht, kwam van twee kleine raampjes aan de zijkant van het gebouw. Hij hoorde gegiechel. Er schoot iets langs hem. Hij hoorde weer gegiechel, maar dan aan de andere kant van de ruimte. Hij keek opzij, hij was bang. Opeens, herkende hij een lichaam, liggend in een hoek van de kamer. Het was zijn moeder. Opeens, vlak voor zijn voeten, stond een doorzichtig figuur. Ze zei wat.
Ooit was ik levend net als jij
Ooit was jij dood net als mij
En weg was ze. Hij keek om zich heen. Hij herkende de stem. De stem was dezelfde als die hij uit het meer had horen komen.
Ooit was ik levend
Totdat jij te sloom was.
Hij keek om zich heen. Het leek alsof er schaduwen naar hem toe liepen. Met een rode gloed en horens.

Einde.

Sateyurosu betekend: Sater (oftewel duivel) in het Japans

Ontwerp door Willem Verweijen