Fleur Bleeker

20 jaar - Havo/vwo

45
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Fleur Bleeker (20 jaar)

? stemmen

Op weg naar mijn droom.

Op weg naar mijn droom

Zwijgend zit ik naast mijn moeder in de auto een broodje te eten. We rijden op de snelweg richting Schiphol. Het is druk op de weg en mijn moeder rijdt rakelings langs een vrachtwagen. Mijn mobiel gaat af. Het is Daan, de leukste, liefste, knapste en grappigste jongen die er is. En hij is míjn vriend! “Hé” zeg ik. “Hoi lieverd” hoor ik hem zeggen aan de andere kant van de lijn. “Heb je er zin in? En ben je goed voorbereid?” vraagt hij. “Mm ja, ik ben alleen wel zenuwachtig maar verder ben ik er helemaal klaar voor!” zeg ik vol zelfvertrouwen. ”Oké lief! Bel je me als je goed bent aangekomen?” Ik geef een kus in de hoorn en hang op. Een jaar geleden ben ik Daan tegengekomen in de disco. Hij studeert aan het Grafisch Lyceum in Amsterdam. Ik ga naar Parijs met mijn portfolio op zak, auditeren voor een nieuw sieradenmerk “Très Chique”. Mijn ouders en Daan zijn super trots op me. Ik werd getipt door een modellenbureau waar ik weleens poseer. Mijn droom is om een echt model te worden. Vorig jaar heb ik mijn atheneum diploma gehaald. Daarna ben ik naar de Hogere Hotelschool gegaan omdat ik niet wist wat ik echt wilde.

Mijn moeder parkeert op de parkeerplaats van Schiphol, zij en ik stappen uit. Ik pak mijn koffer uit de auto en omhels mijn moeder. “Ik ga je missen, mam.” zeg ik. “Ach meisje, ik jou ook”, zegt ze en ze kust me op me wang. ”Ik ben heel trots op je dat je dit gaat doen, we houden contact en je kan het hè! Toi,Toi, Toi.” zegt ze. “Ja ik zal mijn best doen.” Ik lach. “Dag mam.” En ik geef een handkus. Ik zie haar zwaaien. Langzaam loop ik richting het vliegveld met mijn trolley achter me aan trekkend.

Eenmaal binnen koop ik een colaatje en blader even door de krant heen. Ik ga naar het toilet. Even later ga ik door de douane. Ik stuur Daan een sms’je.
“Hé lieverd. Ik ga nu boarden. Ik bel je straks als ik ben aangekomen. XXX” Ik mis hem nu al. Ik ga zitten naast een jongen van ongeveer mijn leeftijd en haal een appel uit mijn tas en klooi wat op mijn telefoon. De jongen naast me doet zijn laptop in zijn tas en vraagt wat ik ga doen in Parijs. Hij gaat bij zijn oma op bezoek. We praten wat en daarna doe ik mijn oortjes in en maak een sudoku.

Als we geland zijn koop ik een patatje en een salade en lees wat in een tijdschrift dat op tafel ligt. Morgen moet ik om 08:00 uur al bij het modellenbureau zijn dus als mijn eten op is loop ik naar buiten. Het is 20:40 uur en al donker. Ik wacht op de bus die naar mijn pension gaat. In de bus bel ik Daan en mijn ouders. Ik ben moe. In het pension haal ik mijn sleutel en ga ik naar mijn kamer. Ik plof languit op het bed. Ik ruim mijn spullen op en ga onder de douche staan, ik zet hem lekker extra heet. Daar knap ik van op. Als ik klaar ben zet ik de TV aan en zapp wat. Ik ga liggen en ben meteen weg.

De volgende ochtend gaat mijn wekker om 06:30 uur. Langzaam word ik wakker en weet ik weer waar ik ben: in een pension op weg mijn droom waar te maken. Als ik me heb aangekleed en mijn make-up en haar gedaan heb pak ik mijn koffer in. Beneden lever ik mijn sleutel in. Ik check nog één keer of ik alles heb. Ik moet een kwartiertje lopen naar het bureau. “Au revoir.” zeg ik tegen de dame achter de balie. Mijn trolley sleep ik achter me aan en bij een klein supermarktje koop ik een belegd croissantje en een appel. Op een terras bestel ik een dubbele espresso. Daar word ik pas echt wakker van. Er komt een zwerver naar me toe en ik geef hem een euro. Geen zin om met hem praten. Ik wandel op een laag tempo naar het modellenbureau. Het is een gigantisch wit gebouw. Ik haal diep adem en ik loop naar binnen. “Bonjour madame, je suis Nikki et je voudrais faire audition pour “Très
Chique.” zeg ik in mijn beste Frans. Ze vraagt me achter haar aan te lopen. Ik volg haar op weg naar mijn droom.

Ontwerp door Willem Verweijen