Tom Zeeuw

18 jaar - Havo

6
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Tom Zeeuw (18 jaar)

? stemmen

Op weg naar overwinning!!!!!

Hoi, ik ben Tobias en ben 21 jaar oud.
Ik leef in 2310, er is oorlog.
Ik ben in het leger gegaan om de Spaanse Dictatuur van Maltiör te stoppen.
Ik ben nu in Noord-Frankrijk, Maar ik moet voordat ik door kan naar Spanje.
Moet ik door naar hun bunkers in Oostenrijk.
Jullie weten nog niet dat ik generaal ben.
We zijn bijna in Oostenrijk, dus maken wij ons klaar om de vuurlinie in te stormen.
Wij hebben genoeg wapens om het zelfs in 10 jaar te winnen!
Tobias roept ‘AANVALLEN!!!!’ en ze gaan der op af.
Het leger van Maltiör roept ‘verdedig de grote leider’.
Zo begint er een hevige strijd tussen Tobias ’s leger en Maltiör ’s leger.
Uiteindelijk moet Tobias vluchten voor Maltiör ’s leger
Op dezelfde avond komt hij in zijn eentje een soldaat van Maltiör ’s leger tegen.
‘Ik kom in vrede, Ik wil me graag bij jullie aansluiten’ zei de soldaat.
Tobias vond het maar raar, maar vond het prima.
Tobias zei’ kom dan maar met me mee’.
De soldaat zei’ ik ga graag mee ik vind Maltiör ’s regime heel extreem’.
De soldaat gat mee met Tobias en hij krijgt andere kleren.
De soldaat zei’ ik heet trouwens Quinn als je dat wilt weten’.
Tobias zei’ oké Quinn, ga maar wat rondkijken’.
Quinn zei’ oké dat is goed , waar is het eten ik heb erge trek’.
Tobias zei’ om 10:30 morgen beginnen we’
Quinn zei’ waarmee?’
Tobias zei’ met trainen!’
De volgende dag.
‘QUINN word wakker!!!’zei Tobias
‘Oké ik kom al’ zei Quinn
‘Wat doen jullie in een dag?’ vroeg Quinn.
‘Vandaag vallen we Maltiör ’s basis nog een keer aan, maar nu met vliegtuigen in zin kleuren’. Zei Tobias
‘De kleuren zijn Zwart dan Vel Rood dan Blauw’. Zei Quinn
‘Spuit de 3 vliegtuigen in die kleuren’. Zei Tobias
Als de vliegtuigen geverfd zijn gaan ze met bommen en al de lucht in.
‘Ze zijn bijna boven het doel’ Zei Tobias
‘Laat ze nu vallen!!!!!’. Zei Tobias
De bommen landen precies op het goede gebouw en doden Maltiör.

Ontwerp door Willem Verweijen