lisa stolk

20 jaar - havo

4
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

lisa stolk (20 jaar)

? stemmen

Overleven na vliegtuig ramp.

Het was 5 februari 2014, vanavond ga ik met Guusje op vakantie naar Australië. Na dat ik mijn koffer had gepakt, pakte ik mijn paspoort en mijn portemonnee. Ik besloot die middag nog even te gaan rusten voordat ik weg zou gaan. Ik ging op de bank liggen en deed de tv aan, maar al gauw viel ik in slaap. Toen ik wakker werd was het al vijf uur, ik moest half zes bij Guusje zijn om haar op te halen. Ik maakte me klaar en reed met de auto naar Guusje. Eenmaal onderweg kwam ik in de file te staan. Het duurde een kwartier voordat ik weer kon doorrijden. Toen ik bij Guusje was stond ze al me op te wachten. We reden naar Schiphol. Daar aan gekomen gingen we ons meteen in checken. Daarna hadden we nog 2 uur de tijd voordat het vliegtuig vertrok. We gingen even winkelen en wat drinken toen we nog maar een kwartier hadden gingen we richting de gate. Eenmaal het vliegtuig ingekomen Hadden we erg veel turbulentie. De turbelentie werd steeds heftiger en wou maar niet stoppen. Na vijf minuten riep de piloot om dat de stewardessen moesten gaan zitten, het werd nu echt serieuze turbulentie. Iedereen was bang en een paar mensen raakten in paniek. Het vliegtuig schommelden erg op en neer. En opeens maakte het een enorme knal en ging steil naar beneden. Iedereen gilden en de stewardessen schreeuwden dat we onze veiligheidsvesten om moesten gaan doen. Dat deed iedereen en na nog geen 20 seconde belanden we hard in de oceaan. Ik en Guusje overleefden het gelukkig, maar er waren ook veel doden. We maakten in paniek onze riemen los en liepen naar de vleugel, sprongen het water in en we zwommen richting het eiland dat in zicht was. Veel mensen deden het zelfden. Toen we daar met ze alle waren, waren we er in totaal met z’n 35. Er was een man en hij riep dat we een kamp moesten bouwen. Die avond was dat wel redelijk gelukt. We gingen slapen, maar er waren veel rare geluiden te horen. Ik kon zelf niet zo goed slapen dus ging ik maar naar Guusje. Veel mensen werden daarna ook wakker door een vreemd geluid dat uit de bosjes kwam. Een paar mannen pakten messen die ze zelf hadden gemaakt van stenen en stokken. Ze wachten af tot het dier tevoorschijn kwam. En dat gebeurden daarna ook iedereen schrok, het was een zwijn. Hij was erg wild maar al snel hadden de mannen het beest te pakken en ze hadden hem gedood. Die avond hadden we dus eten. Na 6 weken zo te overleven, vloog over het eiland een vliegtuig. Gelukkig zag hij ons en werden we gered. Toen iedereen veilig thuis was was het vliegtuigramp overal in het nieuws. Zo is iedereen toch nog veilig thuis gekomen.

Ontwerp door Willem Verweijen