Lucas Schimmel

19 jaar - Gymnasium

2
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Lucas Schimmel (19 jaar)

? stemmen

Slavinkjes

Op een doodnormale dag liep ik naar de koelkast om iets te eten te maken. En wat zie je dan… Eten op! Dat is natuurlijk heel jammer, maar daar zijn winkels voor. Toen ik met de auto naar de winkel reed, was ik van plan om slavinkjes te kopen. Loop ik naar de karretjes, 1-euromuntje erin, boodschappenlijstje erbij, en gaan naar die slavinkjes! Snel naar de slavinkjes voordat die uitverkocht zijn . Toen ik eraan kwam stond er een briefje: ‘’In verband met omstandigheden zijn er op dit moment geen vleeswaren aanwezig’’ . Hoe zou dit kunnen? Een mens moet toch slavinkjes kunnen eten!? Ik moet dit uitzoeken! Alleen waar zou ik moeten beginnen? Bij de Albert Heijn manager, bij de verkoper, of toch gewoon bij een medewerker? Laat ik maar bij de medewerker beginnen.‘’Eerlijk gezegd heb ik geen idee, meneer’’. Zo gaat het dus altijd bij dat soort mensen. Dan bij de manager, en die stuurt me gelijk door naar de verkoper, die helemaal in Heilojiang (China) zit! Dan zit er niks op, naar China dan! Snel naar Schiphol om dan het eerstvolgende vliegtuig naar ??????? (Jixi Xingkaihu Airport) te nemen. Autootje parkeren, koffers inchecken, douane, en dan nog eventjes 2 uur wachten tot het vliegtuig komt, met al 40 minuten vertraging door een storm. Hopelijk is die over als ik moet vliegen.

Na een tijdje wachten op Schiphol kwam er een heel harde storm, wat nog meer vertraging opleverde. Alle banen waren kleddernat en er was veel bliksem. Heel veel vluchten waren daardoor ook gecanceld. Alleen mijn vliegtuig kwam als een van de weinige vliegtuigen landen, gelukkig maar. Nu nog hopen dat hij ook nog gaat opstijgen.

Toen ik naar de baan liep met mijn handbagage zag ik van welke maatschappij het vliegtuig is. Turkish Airlines. Het meest neergestorte vliegtuig van de wereld…
Als ik dit geweten had was ik nooit gegaan. Wie gaat er nou vliegen met Turkish Airlines
in een storm??? In ieder geval kon ik niet meer terug, want je kreeg geen geld
terug voor de tickets, dus ik moest wel. Toen ik eenmaal een lekker plekje
gevonden had om te zitten (niet zo moeilijk, met m’n eentje in het vliegtuig) viel
ik gelijk in slaap. . .

Toen ik wakker werd hoorde ik een piep, zo’n piep van ”Turbulence, Seat bellts on,
please”. Ik had al vaker zo’n piep gehoord, dus ik was niet bang voor een beetje
turbulentie, maar je weet maar nooit. Toen gebeurde het…

Ik keek naar buiten, heel veel rook. Zoveel zelfs dat ik bijna niet meer kon zien wat er
aan de hand was! Toen zij de voice over dat er een brand in de motor was. We gingen
slomer en slomer, en ik dacht dat dit het einde was. Toen zag ik land, steeds dichterbij komend en toen…

BAM!

Ik viel uit mijn hoogslaper in mijn kamer. Dat deed pijn zeg! Terwijl al mijn gedachten
erg ronddwaalden kreeg ik door dat ik erg honger had. dus liep ik naar de
koelkast, pak de slavinkjes, in de pan en klaar! dit waren de aller-lekkerste slavinkjes
ooit!
EINDE

Ontwerp door Willem Verweijen