Guusje van der Does

19 jaar - havo

1
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Guusje van der Does (19 jaar)

? stemmen

Titanium

De Titanium
Het was 3 maart 1985.
Ik had een rijke familie, mijn vader verdiende goed en werd miljonair, maar hij is gestorven in 1980, wij erfden zijn geld. Mijn verloofde kende mijn vader, hij handelde in dezelfde goederen en werd ook rijk. Ze richtte een club op voor rijke mensen en gingen daar elke zaterdag naartoe. Daar ontmoette ze iemand, hij had de Titanium bedacht en gebouwd. Het was een groot cruiseschip, ze hadden kaartjes van hem gekregen en ik moest mee.. toen mijn vader overleed werd alles anders. We waren wel rijk alleen mijn moeder en ik verdienden niks meer, en kregen alleen een beetje geld van mijn vaders bedrijf. De kaartjes van de Titanium waren er nog en wij moesten nog mee. Mijn verloofde is veranderd. Ik moet alles voor hem doen, hij is niet gul en is egoïstisch. Ik wil niet meer met hem trouwen maar ik moet. Ik ben aan hem uitgehuwelijkt. De boot vertrok vandaag, om precies 12:00. De spullen waren al in gepakt en we vertrokken met de auto. Er stonden enorme rijen voor de Titanium, en je hoorde iedereen schreeuwen ‘kijk dat is hem het onverwoestbare schip’, ik betwijfelde toen al of dat waar was. Wij mochten door alle rijen heen omdat we tot de rijke families behoorden. De boot was heel mooi van binnen, mooier dan je kon bedenken. Alles was perfect. De eerste avond zaten we in één van de vele dure restaurants in het schip. Je hoorde elke avond de kapitein op welke zee we zaten, en hoe lang het nog duurde en wat er soms mis was. De boot begon een beetje te schommelen maar verder gebeurde er niets, behalve met mij ik was weer de enige die bijna viel maar een jongen ving me op, Jack, Jack Dawson. Het moment waarop ik hem voor de eerste keer zag vond ik hem aardig lijken, heel anders dan ik maat zo aardig. Hij was dacht ik arm maar had zo’n gelukkig leven, in tegenstelling tot mijzelf. Elke avond kwam ik hem tegen en vond ik hem leuk. De dagen gingen voorbij en ik was vaak met Jack. Hij werd een vriend van me. Op een avond was ik boos op mijn verloofde, we hadden ruzie. Hij duwde me en ik viel bijna van de boot, Jack redde me. Daardoor werd de band met mijn moeder en jack beter, ze vond hem aardiger dan mijn verloofde net als ik. Op een avond waren ik en jack samen de boot vaarde rustig, maar op het ene moment was het rustig en op het andere schudde de boot flink heen en weer, deze keer was het heftiger. Een paar minuten nadat de boot schudde kwam er water uit de randen van het schip, ik en Jack rende snel naar boven. Het schip begon snel vol te lopen, mensen die sliepen op de bodem van het schip waren aan het verdrinken. Niemand kon ze meer redden. Ondertussen was het op het schip een chaos, iedereen rende heen en weer. Het schip liep al snel vol, de reddingsboten werden het water op gelaten. Eerst de rijke mensen, maar ik wilde niet zonder Jack. Ik ontsnapte via de menigte, ik was Jack kwijtgeraakt. Ik zocht overal en ik vond hem. Op het onderdek was hij, hij zocht zijn vriend maar hij was overleden. Ik trok hem mee naar boven en zei tegen hem ‘wij overleven het samen’ . We renden naar boven maar alle reddingsboten waren al weg en het schip was aan het zinken. Ik en Jack dachten na, we zeiden tegen elkaar ‘als we springen op die deur komt het goed’ en dat deden we. We sprongen. Zo snel mogelijk sprongen we op de bijna kapotte deur, en keken daarna achter ons. We zagen bijna niks meer van het schip, het was al bijna gezonken. De tijd daarna ging snel voorbij het was zo koud, en het was erg want de deur was niet groot genoeg voor twee personen, Jack lag in het water. Het was te koud voor hem en hij overleed. ‘ik zou hem nooit loslaten’. Nu vergeet ik hem niet meer, nooit meer.

Ontwerp door Willem Verweijen