Sem Anne van Dijk

23 jaar - Havo

31
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Sem Anne van Dijk (23 jaar)

? stemmen

Trein, mijn amice.

Ik zit weer in de trein. Mijn grote vriend. Dagen heb ik al met hem doorgebracht. Ik vind het heerlijk om te verblijven in de ex-stoomlocomotief. Elke paar seconden weer een ander behangetje. Ik zie de mensen zitten. Of staan. Of tegen een muurtje hangen. ’s Ochtends kijken ze glazig of chagrijnig. In de loop van de middag beginnen ze weer een klein lachje te produceren. Het lachje is laaghartig, maar pas als iedereen op plaats van bestemming is wordt de hele lach vrijgegeven. Ooit zag ik een man van in de 60 lachen, ’s morgens rond achten. De hele coupĂ© keek hem toornig aan. Dat vond ik geestig. De trein moest ook lachen. Mijn grote vriend. Maar hij liet het niet merken. Tuurlijk niet, pas na de lunch, als iedereen in de ietwat oncomfortabele stoelen zijn sandwich bacon en ei van de AH to Go zit te eten, dan pas mag er worden gelachen. Elke dag kijk ik weer naar mijn trein. Mijn grote compagnon. Mijn maat. Mijn amice. Ik hou van hem, en hij houdt van mij.

Ontwerp door Willem Verweijen