Bas Hoffmann

19 jaar - havo

10
stemmen

Deel dit verhaal

Stemmen
niet meer
mogelijk

Je hebt
gestemd!

Bas Hoffmann (19 jaar)

? stemmen

vreemde vakantie

Eindelijk… Eindelijk! Spanje, Here i come! Ik kan haast niet meer wachten tot we er zijn. “Dit wordt echt een geweldige vakantie!” Piept Mary. “Zon, zee, lekker eten” mompelt ze terwijl ze zit te kijken in haar reisboekje. Geniet er maar van Mary want veel vaker gaan wij dit niet doen. Zegt vader. Waarom niet? Antwoord Mary. Waarop vader zegt: na het overlijden van je moeder hebben we niet zoveel geld meer. Mary kijkt teleurgesteld neer op haar boekje, en roep: ik zal er zeker weten van genieten. Toen stopte de auto en vader zei: Eindelijk zijn de bij Schiphol. Mary springt de auto met vreugde uit. Vader zegt: Fijne verjaardag Mary. En toen begon hij weer zijn langdradige verhaal te vertellen en hij zei: “die winterse ochtend in 2002, het was vroeg in de morgen toen ik werd wakker gemaakt. Mijn vrouw zei dat de baby eraan kwam. Ik was erg verbaasd want volgens de dokter zou de baby op 19 februari zou komen. Maar het was pas 4 februari. Dus we haastte ons naar het ziekenhuis en kregen te horen dat de baby zou komen. Ik zei tegen mijn vrouw: hoe gaan we haar noemen? Waarop ze meteen antwoord gaf: Mary! Dat vonden wij altijd al een prachtige naam dus zo heet ze nu. Na 7 lange uren was ze er. Ze was prachtig. Ze had mooie blauwe ogen en een klein plukje bruin haar. Het was de beste dag uit mijn leven.” Mary riep: bla bla bla. Dit verhaal heb je nu al duizend keer verteld. Waarop vader zei: omdat het nooit verveelt. Ineens zei vader dat we naar het vliegtuig moesten. Dus we liepen naar binnen en lieten onze paspoorten en onze tickets zien. We mochten verder, daar gingen ze kijken op we drugs of wapens of andere illegale dingen mee smokkelde. Ze lieten ons door. We gingen naar een cafèetje en dronken wat thee en toen moesten we in de rij staan om het vliegtuig in te gaan. Even later zaten we eindelijk. Ik vond het helemaal fantastisch om in een vliegtuig te zitten. Dit is het mooiste cadeau ooit wat ik heb gekregen voor mijn verjaardag. Dus ik zal mijn twaalfde verjaardag nooit vergeten. We moesten onze riemen vastmaken dus dat deed ik. Even later vlogen we de lucht in. Ik keek het raam uit. We vlogen door de wolken en daarna zag ik de helderblauwe lucht. Ik was zo blij. Ik keek naar beneden en zag dat we boven de zee vlogen, dus ik pakte mijn vliegkaartje en zag dat dit niet onze route was. Ineens hoorde we een harde knal en iedereen begon te schreeuwen. De stewardess zegt dat iedereen kalm moet blijven. Maar niemand hoort haar en rent wild door elkaar heen. Ik keek uit het raam en zag een aantal mensen het vliegtuig uitspringen. Ik was erg bang totdat mijn vader zei dat hij een overlevingspakket heeft en hij pakt de twee parachutes en bond ze straks om mijn middel en riep. Op drie gaan we springen. We telde af. 3. 2. 1. We rende door alle mensen heen naar de deur en sprongen eruit. De fel gekleurde parachutes klapte uit. Ik keek omhoog en zag het vliegtuig wild door de lucht heen vliegen. Na een aantal seconde is hij uit het zicht. Ineens zie ik een eiland en roep: PAPA KIJK EEN EILAND!. Na ongeveer 30 seconden vlogen we boven het strand en vlakbij een bos. We landde hard in de bomen. Recht door het dichte bladerdek heen. Nadat we weer op adem waren gekomen. Stonden we op en ik zei: we zitten midden in dit angstaanjagende bos en ik zie niemand. We gingen zoeken naar een slaapplaats. Dus ik zei: we moeten wel naar de rand van dit bos. Na een lange 3 uur lopen zagen we eindelijk licht. We waren eindelijk bij het strand. Toen voelde ik iets prikken in mijn shirt en zag de ketting die mama mij gaf net voordat ze overleed aan kanker. Ik voelde een paar tranen op komen, maar dacht: blijf sterk Mary we vinden wel een weg naar huis. We vonden een paar planken drijfhout een een paar grote bladeren en bouwde daar een miezerig hutje van het begon al donker te worden dus besloten we energie te sparen en te gaan slapen en de volgens ochtend voedsel te gaan zoeken. Ik werd vroeg wakker, ik zag dat mijn vader nog sliep dus ik ging alvast eten zoeken. Toen voelde ik iets in mn broekzak. Ik zag mijn telefoon. Ik dacht YES! EINDELIJK GERED. Maar nee. Geen bereik ik gooide met woede met telefoon in het zand en ging verder eten zoeken. Ik had een paar bananen en twee kokosnoten gevonden en liep naar de hut. Vader was al wakker en was druk bezig om de hut uit te breiden. Ik riep: ik het net 2 uur lang eten gezocht maar er is heel erg weinig eten hier. We keken in de tas en zagen 2 energierepen, een waterschoonmaker, 4 beschimmelde appels en een pak met vakken erin. In die vakken zaten fruit en groente in poedervorm. We zochten hout en maakte een vuurtje aan. Dit hielden wij een paar dagen zo vol. We gingen slapen. De volgende ochtend waren we erg uitgeput dus aten we al het eten op. Domme zet van ons. Want nu hebben we geen energie meer. Ik dacht: dit kan niet het einde zijn. Het leek net alsof mijn gedachten gelezen werden want ineens zagen we een klein propellervliegtuig en gingen proberen aandacht te trekken. En godzijdank hij zag ons en landde. Het zand stoof op en blies in ons gezicht. We waren gered. Ik was zo blij. We vroegen of hij ons naar het dichtstbijzijnde vliegveld wilde brengen. Hij praatte Nederlands. En hij zei: ik breng jullie wel naar huis. Ik na vier uur vliegen waren we op 9 mei 2015 eindelijk ik Hagenstad. Voortaan gaan we met de auto op vakantie…

Ontwerp door Willem Verweijen